น็อตและสกรูสแตนเลสเป็นคำศัพท์เฉพาะทางที่ครอบคลุมผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท โดยทั่วไปแล้ว น็อตและสกรูสแตนเลสมักใช้สำหรับยึดชิ้นส่วนเครื่องจักรที่มีราคาสูง เนื่องจากรูปลักษณ์ ความทนทาน และความต้านทานการกัดกร่อนสูง

 
โดยทั่วไปแล้ว ตัวยึดมาตรฐานที่ทำจากสแตนเลสจะประกอบด้วยชิ้นส่วน 12 ประเภทดังต่อไปนี้:
1. สลักเกลียว: ตัวยึดชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยหัวและเกลียว (ทรงกระบอกที่มีเกลียวภายนอก) ต้องใช้คู่กับน็อตและใช้สำหรับยึดชิ้นส่วนสองชิ้นเข้าด้วยกันโดยมีรูทะลุ การเชื่อมต่อแบบนี้เรียกว่าการเชื่อมต่อแบบสลักเกลียว หากคลายน็อตออกจากสลักเกลียว ชิ้นส่วนทั้งสองสามารถแยกออกจากกันได้ ดังนั้นการเชื่อมต่อแบบสลักเกลียวจึงเป็นการเชื่อมต่อที่ถอดได้

2. สตัด:เป็นตัวยึดชนิดหนึ่งที่ไม่มีหัว มีเพียงเกลียวภายนอกที่ปลายทั้งสองข้าง เมื่อทำการเชื่อมต่อ ปลายด้านหนึ่งจะต้องขันเข้ากับชิ้นส่วนที่มีรูเกลียวภายใน ปลายอีกด้านหนึ่งจะต้องผ่านชิ้นส่วนที่มีรูทะลุ แล้วจึงขันน็อตให้แน่น แม้ว่าชิ้นส่วนทั้งสองจะเชื่อมต่อกันแน่นสนิทแล้วก็ตาม

3. สกรู: สกรูเป็นอุปกรณ์ยึดชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยสองส่วน คือ หัวสกรูและตัวสกรู สามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภทตามการใช้งาน ได้แก่ สกรูเครื่องจักร สกรูยึด และสกรูใช้งานเฉพาะทาง สกรูเครื่องจักรส่วนใหญ่ใช้สำหรับชิ้นส่วนที่มีรูเกลียวสำหรับขันให้แน่น การยึดติดด้วยสกรูกับชิ้นส่วนที่มีรูทะลุไม่จำเป็นต้องใช้ตัวน็อต (การยึดแบบนี้เรียกว่าการยึดด้วยสกรู และเป็นการยึดแบบถอดได้ นอกจากนี้ยังสามารถใช้ร่วมกับน็อตได้ ซึ่งใช้สำหรับการยึดติดระหว่างสองชิ้นส่วนที่มีรูทะลุ) สกรูยึดส่วนใหญ่ใช้สำหรับกำหนดตำแหน่งสัมพัทธ์ระหว่างสองชิ้นส่วน สกรูใช้งานเฉพาะทาง เช่น สกรูห่วง ใช้สำหรับยกชิ้นส่วน

4. น็อตสแตนเลส: มีรูเกลียวภายใน โดยทั่วไปมีรูปร่างเป็นทรงกระบอกหกเหลี่ยมแบน ทรงกระบอกสี่เหลี่ยมแบน หรือทรงกระบอกแบน ใช้กับสลักเกลียว สตัด หรือสกรูเครื่องจักรเพื่อยึดสองส่วนเข้าด้วยกัน ทำให้เป็นชิ้นส่วนเดียวกัน

5. สกรูเกลียวปล่อย: คล้ายกับสกรูเครื่องจักร แต่เกลียวบนสกรูเป็นเกลียวพิเศษสำหรับสกรูเกลียวปล่อย ใช้สำหรับยึดและเชื่อมต่อชิ้นส่วนโลหะบางสองชิ้นเข้าด้วยกัน โดยต้องเจาะรูเล็กๆ ไว้ล่วงหน้าบนโครงสร้าง เนื่องจากสกรูชนิดนี้มีความแข็งสูง จึงสามารถเสียบเข้าไปในรูของชิ้นส่วนได้โดยตรง ทำให้เกิดเกลียวภายในที่ตอบสนองต่อชิ้นส่วนตรงกลาง การเชื่อมต่อแบบนี้ยังสามารถถอดออกได้ด้วย

6. สกรูไม้: สกรูเหล่านี้คล้ายกับสกรูเครื่องจักร แต่เกลียวของสกรูเป็นเกลียวพิเศษสำหรับสกรูไม้ สามารถขันเข้ากับชิ้นส่วนไม้ได้โดยตรง และใช้สำหรับยึดโลหะ (หรือวัสดุที่ไม่ใช่โลหะ) ที่มีรูทะลุเข้าด้วยกัน โดยชิ้นส่วนต่างๆ จะถูกยึดเข้าด้วยกันด้วยชิ้นส่วนไม้ การเชื่อมต่อนี้ยังสามารถถอดออกได้ด้วย
7. เครื่องซักผ้า: ตัวยึดชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายวงแหวนแบน วางไว้ระหว่างพื้นผิวรองรับของสลักเกลียว สกรู หรือน็อต กับพื้นผิวของชิ้นส่วนที่เชื่อมต่อ ทำหน้าที่เพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของชิ้นส่วนที่เชื่อมต่อ ลดแรงกดต่อหน่วยพื้นที่ และปกป้องพื้นผิวของชิ้นส่วนที่เชื่อมต่อจากการเสียหาย นอกจากนี้ยังเป็นแหวนรองยืดหยุ่นอีกชนิดหนึ่ง ซึ่งสามารถป้องกันไม่ให้น็อตคลายตัวได้เช่นกัน

8. แหวนสำรอง:อุปกรณ์นี้ติดตั้งในร่องเพลาหรือร่องรูของเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆ และทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้ชิ้นส่วนบนเพลาหรือรูเคลื่อนที่ไปทางซ้ายและขวา

9. เข็มหมุด: โดยส่วนใหญ่ใช้สำหรับกำหนดตำแหน่งชิ้นส่วน และบางส่วนยังใช้สำหรับเชื่อมต่อชิ้นส่วน ยึดชิ้นส่วน ส่งกำลัง หรือล็อคตัวยึดอื่นๆ ด้วย

10. หมุดย้ำ:หมุดย้ำเป็นอุปกรณ์ยึดชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยหัวและก้าน ใช้สำหรับยึดและเชื่อมต่อชิ้นส่วนสองชิ้น (หรือส่วนประกอบ) เข้าด้วยกันโดยมีรูทะลุ เพื่อให้เป็นชิ้นเดียวกัน การเชื่อมต่อแบบนี้เรียกว่า การยึดด้วยหมุดย้ำ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า การตอกหมุดย้ำ จัดเป็นการเชื่อมต่อที่ไม่สามารถถอดออกได้ เพราะหากต้องการแยกชิ้นส่วนสองชิ้นที่เชื่อมต่อกัน จะต้องหักหมุดย้ำออกจากชิ้นส่วนเหล่านั้นก่อน

11. ชุดประกอบและคู่เชื่อมต่อชุดประกอบ หมายถึง ตัวยึดประเภทหนึ่งที่จัดมาให้เป็นชุด เช่น สกรูเครื่องจักร (หรือสลักเกลียว สกรูที่จัดหามาเอง) และแหวนรองแบน (หรือแหวนรองสปริง แหวนรองล็อค) ส่วนคู่ของตัวยึด หมายถึง ตัวยึดประเภทหนึ่งที่จัดมาให้เป็นชุด โดยประกอบด้วยสลักเกลียว น็อต และแหวนรองแบบพิเศษ เช่น สลักเกลียวหัวหกเหลี่ยมขนาดใหญ่ความแข็งแรงสูงสำหรับโครงสร้างเหล็ก

12. การเชื่อมตะปูเนื่องจากตัวยึดที่ประกอบด้วยวัสดุหลากหลายชนิด ทั้งแบบที่มีหัวตะปูและแบบที่ไม่มีหัวตะปู จึงถูกยึดและเชื่อมต่อกับชิ้นส่วน (หรือส่วนประกอบ) ด้วยวิธีการเชื่อม เพื่อให้สามารถเชื่อมต่อกับชิ้นส่วนสแตนเลสมาตรฐานอื่นๆ ได้

วัสดุ
ชิ้นส่วนสแตนเลสมาตรฐานมีข้อกำหนดเฉพาะสำหรับวัตถุดิบในการผลิต วัสดุสแตนเลสส่วนใหญ่สามารถนำมาผลิตเป็นลวดหรือแท่งเหล็กสำหรับการผลิตตัวยึดได้ รวมถึงสแตนเลสออสเทนิติก สแตนเลสเฟอร์ริติก สแตนเลสมาร์เทนซิติก และสแตนเลสชุบแข็งแบบตกตะกอน ดังนั้นหลักการในการเลือกวัสดุคืออะไร?

การเลือกใช้วัสดุสแตนเลสส่วนใหญ่พิจารณาจากแง่มุมต่อไปนี้:
1. ข้อกำหนดสำหรับวัสดุตัวยึดในแง่ของคุณสมบัติทางกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งความแข็งแรง;
2. ข้อกำหนดด้านความต้านทานการกัดกร่อนของวัสดุภายใต้สภาวะการใช้งาน
3. ข้อกำหนดเกี่ยวกับอุณหภูมิในการทำงานที่มีผลต่อความทนทานต่อความร้อนของวัสดุ (ความแข็งแรงที่อุณหภูมิสูง ความทนทานต่อออกซิเจน และคุณสมบัติอื่นๆ):
ข้อกำหนดกระบวนการผลิตสำหรับประสิทธิภาพการแปรรูปวัสดุ
5. ต้องพิจารณาแง่มุมอื่นๆ ด้วย เช่น น้ำหนัก ราคา วิธีการจัดซื้อ และปัจจัยอื่นๆ
หลังจากพิจารณาอย่างรอบด้านและครอบคลุมในห้าด้านนี้แล้ว จึงได้เลือกวัสดุสแตนเลสที่เหมาะสมตามมาตรฐานแห่งชาติที่เกี่ยวข้อง ชิ้นส่วนและตัวยึดมาตรฐานที่ผลิตขึ้นจะต้องเป็นไปตามข้อกำหนดทางเทคนิคด้วย ได้แก่ สลักเกลียว สกรู และแกนเกลียว (3098.3-2000) น็อต (3098.15-200) และสกรูยึด (3098.16-2000)